غزل شمارهٔ ۳۱۰۵

✦ معنای کلِ این غزل

هر بیت را بگشایید — صفحهٔ خودش را دارد: برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G3105:1 ز صبحگاه فتادم به دست سرمستینهاده جام چو خورشید بر کف دستی
2. G3105:2 ز نوبهار رخش این جهان گلستانیبه پیش قامت زیباش آسمان پستی
3. G3105:3 فروگرفت مرا مست وار و می‌گفتمبجستمی من از او گر بهانه‌ای هستی
4. G3105:4 بگفت حیله مکن هین گمان مبر که اگرتن تو حیله شدی سر به سر ز ما رستی
5. G3105:5 بریخت بر من از آن می که چرخ پست شدیاگر ز جرعه آن می دمی بخوردستی
6. G3105:6 بتاب مفخر ایام شمس تبریزیایا فکنده در این بحر نور شستستی

ganjoor: sh3105 · public domain