دیوان شمس› غزل ۳۱۵۲› بیت ۶ → قبلی · بعدی ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۳۱۵۲
- ای بسا نازکان و خامان را چون من سوخته پزیدستی
G3152:6
به زبانِ تو
هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرحِ این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:
متنِ کاملِ غزل ↗
- 1 گرچه تو نیم شب رسیدستی·صبح عشاق را کلیدستی
- 2 ناپدیدی چو جان در این عالم·در جهان دلم پدیدستی
- 3 همه شب جان تو را شود قربان·ز آن که تو بامداد عیدستی
- 4 ز آدمی چون پری رمیدم من·تا ز من ای پری رمیدستی
- 5 در مزیدم چو دولت منصور·چون مرا تو ابایزیدستی
- 6 ای بسا نازکان و خامان را·چون من سوخته پزیدستی
- 7 شمس تبریز سرمه دیگر·در دو دیده خرد کشیدستی
ganjoor: sh3152 · public domain