دیوان شمس› غزل ۳۱۶۲› بیت ۵ → قبلی · بعدی ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۳۱۶۲
- ور تو دیوی و رو بدو آری الله الله چه خوب مه رویی
G3162:5
به زبانِ تو
هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرحِ این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:
متنِ کاملِ غزل ↗
- 1 ای که مستک شدی و میگویی·تو غریبی و یا از این کویی
- 2 مست و بیخویش میروی چپ و راست·بی چپ و راست را همیجویی
- 3 نی چپست و نه راست در جانست·آن که جان خسته از پی اویی
- 4 ز آن شکر روی اگر بگردانی·اگر نباتی بدانک بدخویی
- 5 ور تو دیوی و رو بدو آری·الله الله چه خوب مه رویی
- 6 دلم از جا رود چو گویم او·میبرد جان و دل زهی اویی
- 7 هین ز خوهای او یکی بشنو·گاه شیری کند گه آهویی
- 8 در ره او نماند پای مرا·زانوام را نماند زانویی
- 9 جز به چوگان او مغلطان سر·گر به میدان او یکی گویی
- 10 هین خمش کن حدیث باز مپیچ·آسمانوار اگر یکی تویی
ganjoor: sh3162 · public domain