دیوان شمس غزل ۳۱۷۳ بیت ۱۰ → قبلی · بعدی ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۳۱۷۳

  1. زیرکی ار شرط خوشیها بدی باده نجستی خرد و موسقی

G3173:10

به زبانِ تو

هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرحِ این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:

متنِ کاملِ غزل ↗

  1. 1 باده ده، ای ساقی هر متقی·بادهٔ شاهنشهی راوقی
  2. 2 جام سخن بخش که از تف او·گردد دیوار سیه منطقی
  3. 3 بردر و بشکن غم و اندیشه را·حاکم و سلطان و شه مطلقی
  4. 4 چون بگریزی نرسد در تو کس·ور بگریزیم تو خود سابقی
  5. 5 جنت حسنت چو تجلی کند·باغ شود دوزخ بر هر شقی
  6. 6 ظلمت و نور از تو تحیر درند·تا تو حقی یا که تو نور حقی
  7. 7 گشت شب و روز ز تو غرق نور·نیست مهت مغربی و مشرقی
  8. 8 لابه کنی، باده دهی رایگان·ساقی دریا صفت مشفقی
  9. 9 مست قبول آمد قلب و سلیم·زیرکی اینجاست همه احمقی
  10. 10 زیرکی ار شرط خوشیها بدی·باده نجستی خرد و موسقی
  11. 11 فرد چرایی تو اگر یار کی؟·از چه تو عذرایی اگر وامقی؟
  12. 12 غنچه صفت خویش ز گل درکشی·رو بکش آن خار، بدان لایقی
  13. 13 خار کشانند، اگر چه شهند·جز تو که بر گلشن جان عاشقی
  14. 14 خامش باش و بنگر فتح باب·چند پی هر سخن مغلقی

ganjoor: sh3173 · public domain