دیوان شمس غزل ۳۴۴ بیت ۹ → قبلی · بعدی ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۳۴۴

  1. بریدستی مرا از خویش و پیوند که دل را با تو پیوند عظیمست

G344:9

به زبانِ تو

هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرحِ این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:

متنِ کاملِ غزل ↗

  1. 1 به جان تو که سوگند عظیمست·که جانم بی‌تو دربند عظیمست
  2. 2 اگر چه خضر سیرآب حیاتست·به لعلت آرزومند عظیمست
  3. 3 سخن‌ها دارم از تو با تو بسیار·ولی خاموشیم پند عظیمست
  4. 4 هر آن کز بیم تو خاموش باشد·اگر چه خر خردمند عظیمست
  5. 5 هر آن کس کو هنر را ترک گوید·ز بهر تو هنرمند عظیمست
  6. 6 فکندم خویش را چون سایه پیشت·فکندن پیشت افکند عظیمست
  7. 7 که بغداد تو را داد بزرگست·سمرقند تو را قند عظیمست
  8. 8 حریصم کرد طمع داد قندت·اگر چه بنده خرسند عظیمست
  9. 9 بریدستی مرا از خویش و پیوند·که دل را با تو پیوند عظیمست
  10. 10 خمش کن همچو عشق ای زاده عشق·اگر چه گفت فرزند عظیمست
  11. 11 رکاب شمس تبریزی گرفتم·که زین شمس زرکند عظیمست

ganjoor: sh344 · public domain