دیوان شمس› غزل ۳۴۹› بیت ۴ → قبلی · بعدی ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۳۴۹
- دو دستش را به تخته دوختستند چه سود ار خواجه بر بالای تخت است
G349:4
به زبانِ تو
هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرحِ این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:
متنِ کاملِ غزل ↗
- 1 مبر رنج ای برادر خواجه سخت است·به وقت داد و بخشش شوربخت است
- 2 اگر چه باغ را نیمی گرفته است·ولیکن سخت بیمیوه درخت است
- 3 گشاده ابروست و بسته کیسه·مشو غره که او را سیم و رخت است
- 4 دو دستش را به تخته دوختستند·چه سود ار خواجه بر بالای تخت است
- 5 وجودش گر چه یک پارهست چون کوه·سخا اش مرده است و لخت لخت است
ganjoor: sh349 · public domain