دیوان شمس غزل ۳۶۱ بیت ۱ بعدی ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۳۶۱

  1. اگر حوا بدانستی ز رنگت سترون ساختی خود را ز ننگت

G361:1

به زبانِ تو

هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرحِ این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:

متنِ کاملِ غزل ↗

  1. 1 اگر حوا بدانستی ز رنگت·سترون ساختی خود را ز ننگت
  2. 2 سیاهی جانت ار محسوس گشتی·همه عالم شدی زنگی ز زنگت
  3. 3 تو آن ماری که سنگ از تو دریغ است·سرت را کس نکوبد جز به سنگت
  4. 4 اگر دریا درافتی ای منافق·ز زشتی کی خورد مار و نهنگت
  5. 5 مرا گویی که از معنی نظر کن·رها کن صورت نقش و پلنگت
  6. 6 چه گویم با تو ای نقش مزور·چه معنی گنجد اندر جان تنگت
  7. 7 هوای شمس تبریزی چو قدس است·تو آن خوکی که نپذیرد فرنگت

ganjoor: sh361 · public domain