غزل شمارهٔ ۴۱۴

✦ معنای کلِ این غزل

هر بیت را بگشایید — صفحهٔ خودش را دارد: برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G414:1 روز و شب خدمت تو بی‌سر و بی‌پا چه خوشستدر شکرخانه تو مرغ شکرخا چه خوشست
2. G414:2 بر سر غنچه بسته که نهان می‌خنددسایه سرو خوش نادره بالا چه خوشست
3. G414:3 زاغ اگر عاشق سرگین خر آمد گو باشبلبلان را به چمن با گل رعنا چه خوشست
4. G414:4 بانگ سرنای چه گر مونس غمگینان‌ستاز دم روح نفخنا دل سرنا چه خوشست
5. G414:5 گرچه شب بازرهد خلق ز اندیشه به خوابدر رخ شمس ضحی دیده بینا چه خوشست
6. G414:6 بت پرستانه تو را پای فرورفت به گلتو چه دانی که بر این گنبد مینا چه خوشست
7. G414:7 چون تجلی بود از رحمت حق موسی رازان شکرریز لقا سینه سینا چه خوشست
8. G414:8 که صدا دارد و در کان زر صامت هم هستگه خمش بودن و گه گفت مواسا چه خوشست

ganjoor: sh414 · public domain