دیوان شمس غزل ۴۱۷ بیت ۳ → قبلی

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۴۱۷

  1. خرج بی‌دخل خدایی است ز دنیا مطلب هر که را هست زهی بخت ندانم که که راست

G417:3

به زبانِ تو

هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرحِ این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:

متنِ کاملِ غزل ↗

  1. 1 من پری زاده‌ام و خواب ندانم که کجاست·چونک شب گشت نخسپند که شب نوبت ماست
  2. 2 چون دماغ است و سر استت مکن استیزه بخسب·دخل و خرج است چنین شیوه و تدبیر سزاست
  3. 3 خرج بی‌دخل خدایی است ز دنیا مطلب·هر که را هست زهی بخت ندانم که که راست

ganjoor: sh417 · public domain