غزل شمارهٔ ۴۱۸

✦ معنای کلِ این غزل

هر بیت را بگشایید — صفحهٔ خودش را دارد: برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G418:1 سر مپیچان و مجنبان که کنون نوبت توستبستان جام و درآشام که آن شربت توست
2. G418:2 عدد ذره در این جو‌ ِ هوا عشاقندطرب و حالت ایشان مدد حالت توست
3. G418:3 همگی پرده و پوشش ز پی باشش تو استجرس و طبل رحیل از جهت رحلت توست
4. G418:4 هر که را همت عالی بود و فکر بلنددانک آن همت عالی اثر همت توست
5. G418:5 فکرتی که‌آن نبود خاسته از طبع و دماغنیست در عالم اگر باشد آن فکرت توست
6. G418:6 ای دل خسته ز هجران و ز اسباب دگرهم از او جوی دوا را که ولی نعمت توست
7. G418:7 ز آن سوی کآمد محنت هم از آن سو است دواهم از او شبهه تو است و هم از او حجت توست
8. G418:8 هم خمار از می آید هم از او دفع خمارهم از او عسرت تو است و هم از او عشرت توست
9. G418:9 بس که هر مستمعی را هوس و سودا‌یی‌ستنه همه خلق خدا را صفت و فطرت توست

ganjoor: sh418 · public domain