دیوان شمس› غزل ۶۹۹› بیت ۴ → قبلی · بعدی ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۶۹۹
- گفتم به صبوح خفتگان را پامزد ویم که سر برآرد
G699:4
به زبانِ تو
هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرحِ این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:
متنِ کاملِ غزل ↗
- 1 بیچاره کسی که می ندارد·غوره به سلف همیفشارد
- 2 بیچاره زمین که شوره باشد·وین ابر کرم بر او نبارد
- 3 باری دل من صبوح مستست·وام شب دوش میگزارد
- 4 گفتم به صبوح خفتگان را·پامزد ویم که سر برآرد
- 5 امروز گریخت شرم از من·او بر کف مست کی نگارد
- 6 ساقیست گرفته گوشم امروز·یک لحظه مرا نمیگذارد
- 7 جام چو عصاش اژدها شد·بر قبطی عقل میگمارد
- 8 خاموش و ببین که خم مستان·چون جام شریف میسپارد
ganjoor: sh699 · public domain