متنِ کاملِ غزل ↗

1. 1 لطفی نماند کان صنم خوش لقا نکرد·ما را چه جرم اگر کرمش با شما نکرد
2. 2 تشنیع می‌زنی که جفا کرد آن نگار·خوبی که دید در دو جهان کو جفا نکرد
3. 3 عشقش شکر بس است اگر او شکر نداد·حسنش همه وفاست اگر او وفا نکرد
4. 4 بنمای خانه‌ای که از او نیست پرچراغ·بنمای صفه‌ای که رخش پرصفا نکرد
5. 5 این چشم و آن چراغ دو نورند هر یکی·چون آن به هم رسید کسیشان جدا نکرد
6. 6 چون روح در نظاره فنا گشت این بگفت·نظاره جمال خدا جز خدا نکرد
7. 7 هر یک از این مثال بیانست و مغلطه است·حق جز ز رشک نام رخش والضحی نکرد
8. 8 خورشیدروی مفخر تبریز شمس دین·بر فانیی نتافت که آن را بقا نکرد