دیوان شمس› غزل ۹۶۲› بیت ۴ → قبلی · بعدی ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۹۶۲
- ز ریحان و گلها که روید ز دلها سراسر همه دشت و صحرا چه میشد
G962:4
به زبانِ تو
هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرحِ این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:
متنِ کاملِ غزل ↗
- 1 سحر این دل من ز سودا چه میشد·از آن برق رخسار و سیما چه میشد
- 2 از آن طلعت خوش و زان آب و آتش·ز فرق سر بنده تا پا چه میشد
- 3 خدایا تو دانی که بر ما چه آمد·خدایا تو دانی که ما را چه میشد
- 4 ز ریحان و گلها که روید ز دلها·سراسر همه دشت و صحرا چه میشد
- 5 ز خورشید پرسی که گردون چه سان بد·ز مه پرس باری که جوزا چه میشد
- 6 ز معشوق اعظم به هر جان خُرَّم·به پستی چه آمد به بالا چه میشد
- 7 تعالی تقدس چو بنمود خود را·مقدس دلی از تعالی چه میشد
- 8 چو میکرد بخشش نظر شمس تبریز·به بینا چه بخشید و بینا چه میشد
ganjoor: sh962 · public domain