دیوان شمس› غزل ۹۷۹› بیت ۲ → قبلی · بعدی ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۹۷۹
- شاهدانی که در جهان سمرند کس از ایشان دگر نیارد یاد
G979:2
به زبانِ تو
هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرحِ این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:
متنِ کاملِ غزل ↗
- 1 شاهدی بین که در زمانه بزاد·بت و بتخانه را به باد بداد
- 2 شاهدانی که در جهان سمرند·کس از ایشان دگر نیارد یاد
- 3 از رخ ماه او چو ابر گشود·هفت گردون ز همدگر بگشاد
- 4 همچو مهتاب شاخ شاخ آن نور·سوی هر روزنی درون افتاد
- 5 تابشش چون بتافت بیشترک·جانها را بخورد از بنیاد
- 6 جانها ذره ذره رقصان گشت·پیش خورشید جانها دلشاد
- 7 همچو پرواز شمس تبریزی·جمله پران که هر چه بادا باد
ganjoor: sh979 · public domain