قرائت› دفتر ۱› بخش ۴ → قبلی · بعدی ←
بخش ۴ - از خداوند ولیّ التوفیق در خواستن توفیق رعایت ادب در همه حالها و بیان کردن وخامت ضررهای بیادبی
درخواست توفیق رعایت ادب در همه حال از خداوند ولیالتوفیق و بیان زیانهای بیادبی
- M1:78 از خدا جوییم توفیق ادببیادب محروم گشت از لطفِ رب از خداوند توفیقِ ادب را میخواهیم؛چرا که بیادب از لطف پروردگار محروم میماند.مولانا تأکید میکند که ادب، فضیلتی الهی است و باید آن را از خدا طلبید، زیرا بیادبی فرد را از رحمت و عنایت خداوند بیبهره میسازد. ❋
- M1:79 بیادب تنها نه خود را داشت بَدبلکه آتش در همه آفاق زد فرد بیادب تنها به خود آسیب نرساند،بلکه آتشی در سراسر جهان برافروخت.شخص بیادب نه تنها به خود زیان میرساند، بلکه با کار خود، فساد و تباهی را همچون آتشی در تمام جهان میپراکند. ❋
- M1:80 مایده از آسمان در میرسیدبی شِری و بیع و بیگفت و شنید ❋
- M1:81 در میان قوم موسی چند کسبیادب گفتند «کو سیر و عدس؟» ❋
- M1:82 منقطع شد خوان و نان از آسمانماند رنج زرع و بیل و داسمان ❋
- M1:83 باز عیسی چون شفاعت کرد حقخوان فرستاد و غنیمت بر طبَق ❋
- M1:84 مائده از آسمان شد عائدهچون که گفت انزل علینا مائده
- M1:85 باز گستاخان ادب بگذاشتندچون گدایان زلّهها برداشتند ❋
- M1:86 لابه کرده عیسی ایشان را که ایندایمست و کم نگردد از زمین ❋
- M1:87 بدگمانی کردن و حرصآوریکفر باشد پیش خوان مهتری ❋
- M1:88 زان گدارویانِ نادیده ز آزآن در رحمت بریشان شد فراز ❋
- M1:89 ابر بَر ناید پی منع زکاتوَز زِنا افتد وَبا اندر جهات ❋
- M1:90 هر چه بر تو آید از ظلمات و غمآن ز بیباکی و گستاخیست هم هر آنچه از تاریکی و اندوه به تو میرسد،همه و همه از بیباکی و گستاخی خود توست.مولانا میگوید هر نوع رنج، غم و تاریکی که انسان تجربه میکند، نتیجهٔ بیادبی، گستاخی و بیباکی خود او در برابر حق و نظام هستی است. به بیان دیگر، اعمال نادرست ما، مصائب را به سوی ما فرا میخوانند. ❋
- M1:91 هر که بیباکی کند در راهِ دوسترهزن مردان شد و نامرد اوست هر آنکه در راه دوست بیپروا و گستاخ است،راهزنِ مردانِ حق و خود، بیمقدار و بیباک است.این بیت هشدار میدهد که بیادبی و جسارت نابجا در سلوک معنوی، نه تنها خود شخص را از راه به در میکند، بلکه مانع پیشرفت دیگران نیز میشود و او را از جرگهٔ مردانِ راه خارج میسازد. ❋
- M1:92 از ادب پرنور گشتهست این فلکوز ادب معصوم و پاک آمد مَلَک ❋
- M1:93 بُد ز گستاخی کسوف آفتابشد عزازیلی ز جُراَت رَدِّ باب ❋