قرائت دفتر ۵ بخش ۱۴ → قبلی · بعدی ←

بخش ۱۴ - انکار اهل تن غذای روح را و لرزیدن ایشان بر غذای خسیس

انکار اهل تن، غذای روح را و لرزیدن آن‌ها بر غذای پست (مادی)

  1. M5:301 قسم او خاکست گر دی گر بهارمیر کونی خاک چون نوشی چو مار چه در زمستان و چه در بهار، روزی و نصیب او خاک استای امیر فرومایگان، چرا مانند مار خاک می‌خوری؟این بیت خطاب به انسان‌های مادی‌گرا و تن‌پرست است که خوراکشان همواره امور پست دنیوی است و از غذای روح بی‌بهره‌اند.
  2. M5:302 در میان چوب گوید کرم چوبمر کرا باشد چنین حلوای خوب
  3. M5:303 کرم سرگین در میان آن حدثدر جهان نقلی نداند جز خبث