بخش ۶۰ - تمثیل تلقین شیخ مریدان را و پیغامبر امت را کی ایشان طاقت تلقین حق ندارند و با حق‌الف ندارند چنانک طوطی با صورت آدمی الف ندارد کی ازو تلقین تواند گرفت حق تعالی شیخ را چون آیینه‌ای پیش مرید هم‌چو طوطی دارد و از پس آینه تلقین می‌کند لا تحرک به لسانک ان هو الا وحی یوحی اینست ابتدای مسلهٔ بی‌منتهی چنانک منقار جنبانیدن طوطی اندرون آینه کی خیالش می‌خوانی بی‌اختیار و تصرف اوست عکس خواندن طوطی برونی کی متعلمست نه عکس آن معلم کی پس آینه است و لیکن خواندن طوطی برونی تصرف آن معلم است پس این مثال آمد نه مثل

تمثیل تلقین شیخ به مریدان و پیامبر به امت که ایشان طاقت تلقین حق را ندارند و با حق مأنوس نیستند، همچنان که طوطی با صورت انسان مأنوس نیست که از او تلقین بگیرد. حق تعالی شیخ را چون آینه‌ای پیش مرید، همچون طوطی قرار می‌دهد و از پشت آینه تلقین می‌کند: 'زبان خود را برای آن حرکت مده که آن جز وحی نیست که نازل می‌شود.' این ابتدای مسئله بی‌انتها است، همچنان که تکان خوردن منقار طوطی درون آینه که آن را خیال می‌خوانی، بی‌اختیار و تصرف اوست، عکس خواندن طوطی بیرونی که متعلم است، نه عکس آن معلم که پشت آینه است؛ ولیکن خواندن طوطی بیرونی تصرف آن معلم است، پس این مثال آمد نه مثل