غزل شمارهٔ ۱۷۲۲

✦ Tämän ghazalin merkitys

Avaa säepari sen omalle sivulle — käännös, selitys, vaikeat sanat.

1. G1722:1 بدار دست ز ریشم که باده‌ای خوردمز بیخودی سر و ریش و سبال گم کردم
2. G1722:2 ز پیشگاه و ز درگاه نیستم آگاهبه پیشگاه خرابات روی آوردم
3. G1722:3 خرد که گرد برآورد از تک دریاهزار سال دود درنیابد او گردم
4. G1722:4 فراختر ز فلک گشت سینه تنگملطیفتر ز قمر گشت چهره زردم
5. G1722:5 دکان جمله طبیبان خراب خواهم کردکه من سعادت بیمار و داروی دردم
6. G1722:6 شرابخانه عالم شده‌ست سینه منهزار رحمت بر سینه جوامردم
7. G1722:7 هزار حمد و ثنا مر خدای عالم راکه دنگ عشقم و از ننگ خویشتن فردم
8. G1722:8 چو خاک شاه شدم ارغوان ز من روییدچو مات شاه شدم جمله لعب را بردم
9. G1722:9 چو دانه‌ای که بمیرد هزار خوشه شودشدم به فضل خدا صد هزار چون مردم
10. G1722:10 منم بهشت خدا لیک نام من عشق استکه از فشار رهد هر دلی کش افشردم
11. G1722:11 رهد ز تیر فلک وز سنان مریخشهر آن مرید که او را به عشق پروردم
12. G1722:12 چو آفتاب سعادت رسید سوی حملدو صد تموز بجوشید از دی سردم
13. G1722:13 خموش باش که گر نی ز خوف فتنه بدیهزار پرده دریدی زبان من هر دم

ganjoor: sh1722 · public domain