غزل شمارهٔ ۱۷۴۰

✦ Tämän ghazalin merkitys

Avaa säepari sen omalle sivulle — käännös, selitys, vaikeat sanat.

1. G1740:1 خوشی خوشی تو ولی من هزار چندانمبه خواب دوش که را دیده‌ام نمی‌دانم
2. G1740:2 ز خوشدلی و طرب در جهان نمی‌گنجمولی ز چشم جهان همچو روح پنهانم
3. G1740:3 درخت اگر نبدی پا به گل مرا جستیکز این شکوفه و گل حسرت گلستانم
4. G1740:4 همیشه دامن شادی کشیدمی سوی خویشکشد کنون کف شادی به خویش دامانم
5. G1740:5 ز بامداد کسی غلملیج می کندمگزاف نیست که من ناشتاب خندانم
6. G1740:6 ترانه‌ها ز من آموزد این نفس زهرههزار زهره غلام دماغ سکرانم
7. G1740:7 شکرلبی لب ما را به گاه شیرین کردکه غرقه گشت شکر اندر آب دندانم
8. G1740:8 صلا که قامت چون سرو او صلا دردادکه من نماز شما را لطیف ارکانم
9. G1740:9 صلا که فاتحه قفل‌های بسته منمبدان چو فاتحه تان در نماز می خوانم
10. G1740:10 به دار ملک ملاحت لبش چو غماز استکه بنگرید نصیب مرا که دربانم
11. G1740:11 چنانک پیش جنونم عقول حیرانندمن از فسردگی این عقول حیرانم
12. G1740:12 فسرده ماند یخی که به زیر سایه بودندید شعشعه آفتاب رخشانم
13. G1740:13 تبسم خوش خورشید هر یخی که بدیدسبال مالد و گوید که آب حیوانم
14. G1740:14 بیار ناطق کلی بگو تو باقی راز گفتنم برهان من خموش برهانم

ganjoor: sh1740 · public domain