غزل شمارهٔ ۲۷۳۵

✦ Tämän ghazalin merkitys

Avaa säepari sen omalle sivulle — käännös, selitys, vaikeat sanat.

1. G2735:1 برجه که بهار زد صلاییدر باغ خرام چون صبایی
2. G2735:2 از شاخ درخت گیر رقصیوز لاله و که شنو صدایی
3. G2735:3 ریحان گوید به سبزه رازیبلبل طلبد ز گل نوایی
4. G2735:4 از باد زند گیاه موجیدر بحر هوای آشنایی
5. G2735:5 وز ابر که حامله‌ست از بحرچون چشم عروس بین بکایی
6. G2735:6 وز گریه ابر و خنده برقدر سنبل و سرو ارتقایی
7. G2735:7 فخ شسته به پیش گوش قمریکموزدش او بهانه‌هایی
8. G2735:8 نرگس گوید به سوسن آخربرگوی تو هجو یا ثنایی
9. G2735:9 ای سوسن صدزبان فروخوانبر مرغ حکایت همایی
10. G2735:10 سوسن گوید خمش که مستماز جام میی گران بهایی
11. G2735:11 سرمستم و بیخودم مبادابجهد ز دهان من خطایی
12. G2735:12 رو کن به شهی کز او بپوشیداشکوفه بریشمین قبایی
13. G2735:13 می‌گوید بید سرفشانانرستیم ز دست اژدهایی
14. G2735:14 ای سرو برای شکر این راتو نیز چنین بکوب پایی
15. G2735:15 ای جان و جهان به تو رهیدیمز اشکنجه جان جان نمایی
16. G2735:16 از وسوسه چنین حریفیوز دغدغه چنین دغایی
17. G2735:17 زان دی که بسی قفا بخوردیمرفت و بنمودمان قفایی
18. G2735:18 ظاهر مشواد او که آمداز شوم ظهور او خفایی
19. G2735:19 خاموش کن و نظاره می‌کنبی زحمت خوف در رجایی

ganjoor: sh2735 · public domain