غزل شمارهٔ ۳۷۱

✦ Tämän ghazalin merkitys

Avaa säepari sen omalle sivulle — käännös, selitys, vaikeat sanat.

1. G371:1 گر جام سپهر، زهر‌پیماستآن در لب عاشقان چو حلواست
2. G371:2 زین واقعه گر ز جای رفتیاز جای برو که جای این جاست
3. G371:3 مگریز ز سوز عشق زیراجز آتش عشق دود و سوداست
4. G371:4 دودت نپزد کند سیاهتدر پختنت آتشست کاُستاست
5. G371:5 پروانه که گرد دود گردددود‌‌‌آلوده‌ست و خام و رسوا‌‌ست
6. G371:6 از خانه و مان به یاد نایدآن را که چنین سفر مهیا‌‌ست
7. G371:7 از شهر مگو که در بیابانموسی‌ست رفیق من و سلواست
8. G371:8 صحبت چه کنی که در سقیمیهر لحظه طبیب تو مسیحا‌ست
9. G371:9 دلتنگ خوشم که در فراخیهر مسخره را رهست و گنجا‌ست
10. G371:10 چون خانه دل ز غم شود تنگدر وی شه دلنواز تنها‌ست
11. G371:11 دل تنگ بود جز او نگنجدتنگی دلم امان و غوغا‌ست
12. G371:12 دندان عدو ز ترس کنده‌ستپس روترشی رهایی ماست
13. G371:13 خاموش که بحر اگر ترش روستهم معدن گوهر‌ست و دریا‌ست

ganjoor: sh371 · public domain