Lire› Livre 4› Histoire du prince qui fut confronté à la véritable royauté le jour où l'homme s'enfuit de son frère, de sa mère et de son père. Le royaume de ce tas de terre, pour les enfants, fut le sien. L'enfant qui l'emporte monte sur le tas de terre et se vante : 'Le château est à moi.' Les autres enfants l'envient, car 'la terre est le printemps des enfants'. Le prince, libéré des chaînes des couleurs, dit : 'Je nomme ces terres colorées de la même terre vile, je ne les appelle pas or, satin ou riches étoffes. Je suis sorti de ces riches étoffes, je suis parti et Nous lui avons donné le jugement dès son enfance. L'instruction divine n'a pas besoin d'années ; dans le pouvoir du Sois et il est, personne ne parle de capacité.'› Verset 3094
M4:3094 — خنده را در خواب هم تعبیر خوان / گریه گوید با دریغ و اندهان
M4:3094
Sens · به زبانِ تو — Votre langue · AI
این بیت با مثال آوردن از تعبیر خواب میگوید که شادیها و خندههای ظاهری در این دنیا، در حقیقت نشانهای از غم و اندوه درونی و باطنی هستند.
مولانا در ابیات قبل، به ماهیت متضاد پدیدههای این جهان اشاره میکند. او میگوید همانطور که یک چیز میتواند از یک منظر «هلاکت» و از منظری دیگر «حیات» باشد، شادیهای دنیوی نیز در نهایت به زوال و نقص معنوی میانجامند. این بیت برای روشن کردن این ایده، به سراغ دانش «تعبیر خواب» میرود که در فرهنگ عامه شناخته شده است.
در سنت تعبیر خواب، خنده معمولاً نشانهی خوبی نیست و به گریه و اندوه تعبیر میشود. مولانا از این مثال آشنا استفاده میکند تا بگوید: همانطور که در عالم رؤیا، خنده معنایی معکوس و ناخوشایند دارد، در عالم بیداری نیز شادیهای سطحی و مادی، در حقیقت، خبر از غمی عمیقتر یا حسرتی در آینده میدهند. این بیت، مقدمهای برای بیت بعدی است که در آن، تقابل کامل این ایده مطرح میشود: گریه در خواب، نشانهی شادی و گشایش است. در نتیجه، مولانا از ما میخواهد که به ظواهر دل نبندیم و معنای حقیقی پدیدهها را در باطن آنها جستجو کنیم.
- تعبیر
- معنا کردن، تفسیر کردن (بهویژه در مورد خواب و رؤیا)
- دریغ
- افسوس، حسرت
- اندهان
- جمعِ اندوه، غمها
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.