Lire› Livre 5› L'histoire de la servante qui assouvissait sa luxure avec l'âne de la maîtresse, et l'avait entraîné, comme une chèvre ou un ours, à des désirs humains, et introduisait une courge sur le pénis de l'âne pour qu'il ne dépasse pas la mesure. La maîtresse le découvrit, mais ne vit pas la subtilité de la courge. Elle éloigna la servante sous un prétexte et s'unit à l'âne sans la courge, et mourut dans l'ignominie. La servante revint tard et se lamenta : « Ô ma vie, ô la lumière de mes yeux, tu as vu le pénis, mais tu n'as pas vu la courge ! Tu as vu le membre, mais pas l'autre ! » Tout imparfait est maudit, c'est-à-dire toute vision et toute compréhension imparfaites sont maudites. Sinon, les imparfaits apparents du corps sont objets de miséricorde, non maudits, lisez : « Il n'y a pas de faute pour l'aveugle. » Cela nie la faute, la malédiction, le blâme et la colère.› Verset 1365
M5:1365 — ای بسا سرمست نار و نارجو / خویشتن را نور مطلق داند او
M5:1365
Sens · به زبانِ تو — Votre langue · AI
این بیت میگوید بسیاری از افراد، غرق در امیال ویرانگر و جهنمی (نار) هستند اما در اثر این مستی و غفلت، گمان میکنند که در حال حرکت به سوی حقیقت و روشنایی مطلق (نور) هستند.
این بیت یک نتیجهگیری کلی از داستان کنیزک و خاتون است. خاتون، که از شهوت «سرمست» شده بود، عمل حیوانی و مهلک خود را لذتی بزرگ و روشن میدید. مولانا این حالت را به یک اصل کلی تعمیم میدهد: شهوت و امیال نفسانی، همچون آتشی (نار) هستند که انسان را به سوی خود میکشند. اما فردی که اسیر این امیال است، به دلیل کوری باطنی، این آتش ویرانگر را با نور حقیقت (نور مطلق) اشتباه میگیرد.
این «سرمستی» حالتی از خودفراموشی و غفلت است که در آن، فرد قدرت تشخیص درست از غلط را از دست میدهد. او نه تنها به دنبال آتش میرود («نارجو»)، بلکه با غرور و جهل، این مسیر هلاکتبار را عینِ کمال و روشنایی میداند. این بیت به زیبایی، وارونگی ادراک در فردی که تحت سلطهی نفس اماره است را به تصویر میکشد؛ جایی که زشتترین چیزها (آتش جهنم) در نظرش زیباترین جلوه میکند (نور مطلق). این همان خطای دیدی است که خاتون مرتکب شد: او لذت آنی را دید اما کدو، یعنی عامل نجات و جنبهی پنهان و خطرناک ماجرا را ندید.
- ای بسا
- چه بسیار، فراوان
- نار
- آتش، در اینجا کنایه از دوزخ و امیال جهنمی
- نارجو
- جویندهی آتش، کسی که به دنبال امیال ویرانگر است
- نور مطلق
- روشنایی محض، کنایه از حقیقت الهی و راه راست
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.