Le ghazal entier ↗

1. 1 چون تو شادی بنده گو غمخوار باش·تو عزیزی صد چو ما گو خوار باش
2. 2 کار تو باید که باشد بر مراد·کارهای عاشقان گو زار باش
3. 3 شاه منصوری و ملکت آن توست·بنده چون منصور گو بر دار باش
4. 4 اشتر مستم نجویم نسترن·نوشخوارم در رهت گو خار باش
5. 5 نشنوم من هیچ جز پیغام او·هر چه خواهی گفت گو اسرار باش
6. 6 ای دل آن جایی تو باری که ویست·از جمال یار برخوردار باش
7. 7 او طبیبست و به بیماران رود·ای تن وامانده تو بیمار باش
8. 8 بر امید یار غار خلوتی·ثانی اثنین برو در غار باش
9. 9 بر امید داد و ایثار بهار·مهرها می‌کار و در ایثار باش
10. 10 خرمنا بر طمع ماه بانمک·گم شو از دزد و در آن انبار باش
11. 11 بهر نطق یار خوش گفتار خویش·لب ببند از گفت و کم گفتار باش