Le ghazal entier ↗

1. 1 دو چشم اگر بگشادی به آفتاب وصال·برآ به چرخ حقایق دگر مگو ز خیال
2. 2 ستاره‌ها بنگر از ورای ظلمت و نور·چو ذره رقص کنان در شعاع نور جلال
3. 3 اگر چه ذره در آن آفتاب درنرسد·ولی ز تاب شعاعش شوند نور خصال
4. 4 هر آن دلی که به خدمت خمید چون ابرو·گشاد از نظرش صد هزار چشم کمال
5. 5 دهان ببند ز حال دلم که با لب دوست·خدای داند کو را چه واقعه‌ست و چه حال
6. 6 مکن اشارت سوی دلم که دل آن نیست·مپر به سوی همایان شه بدان پر و بال
7. 7 جراحت همه را از نمک بود فریاد·مرا فراق نمک‌هاش شد وبال وبال
8. 8 چو ملک گشت وصالت ز شمس تبریزی·نماند حیله حال و نه التفات به قال