Le ghazal entier ↗

1. 1 بشستم تخته هستی سر عالم نمی‌دارم·دریدم پرده بی‌چون سر آن هم نمی‌دارم
2. 2 مرا چون دایه قدسی به شیر لطف پرورده‌ست·ملامت کی رسد در من که برگ غم نمی‌دارم
3. 3 چنان در نیستی غرقم که معشوقم همی‌گوید·بیا با من دمی بنشین سر آن هم نمی‌دارم
4. 4 دمی کاندر وجود آورد آدم را به یک لحظه·از آن دم نیز بیزارم سر آن هم نمی‌دارم
5. 5 چه گویی بوالفضولی را که یک دم آن خود نبود·هزاران بار می گوید سر آن هم نمی‌دارم