Le ghazal entier ↗

1. 1 غلامم خواجه را آزاد کردم·منم کاستاد را استاد کردم
2. 2 منم آن جان که دی زادم ز عالم·جهان کهنه را بنیاد کردم
3. 3 منم مومی که دعوی من این است·که من پولاد را پولاد کردم
4. 4 بسی بی‌دیده را سرمه کشیدم·بسی بی‌عقل را استاد کردم
5. 5 منم ابر سیه اندر شب غم·که روز عید را دلشاد کردم
6. 6 عجب خاکم که من از آتش عشق·دماغ چرخ را پرباد کردم
7. 7 ز شادی دوش آن سلطان نخفته‌ست·که من بنده مر او را یاد کردم
8. 8 ملامت نیست چون مستم تو کردی·اگر من فاشم و بیداد کردم
9. 9 خمش کن کآینه زنگار گیرد·چو بر وی دم زدم فریاد کردم