Le ghazal entier ↗

1. 1 شمع دیدم گرد او پروانه‌ها چون جمع‌ها·شمع کی دیدم که گردد گرد نورش شمع‌ها
2. 2 شمع را چون برفروزی اشک ریزد بر رخان·او چو بفروزد رخ عاشق بریزد دمع‌ها
3. 3 چون شکر گفتار آغازد ببینی ذره‌ها·از برای استماعش واگشاده سمع‌ها
4. 4 ناامیدانی که از ایام‌ها بفسرده‌اند·گرمی جانش برانگیزد ز جانشان طمع‌ها
5. 5 گر نه لطف او بدی بودی ز جان‌های غیور·مر مرا از ذکر نام شکرینش منع‌ها
6. 6 شمس دین صدر خداوند خداوندان به حق·کز جمال جان او بازیب و فر شد صنع‌ها
7. 7 چون بر آن آمد که مر جسمانیان را رو دهد·جان صدیقان گریبان را درید از شنع‌ها
8. 8 تخم امیدی که کشتم از پی آن آفتاب·یک نظر بادا از او بر ما برای ینع‌ها
9. 9 سایه جسم لطیفش جان ما را جان‌هاست·یا رب آن سایه به ما واده برای طبع‌ها