Dîvân de Shams Ghazal 1710 Distique 2 ← précédent · suivant →

Dîvân de Shams · غزل شمارهٔ ۱۷۱۰

  1. خانه گرو نهاده و در کوی تو مقیم دکان خراب کرده و از کار فارغیم

G1710:2

Votre langue

Pas encore de traduction dans votre langue — elle se fait pour le ghazal entier :

Commentaire sur ce distique

Pas encore écrit — une lecture attentive de ce distique dans son ghazal :

Le ghazal entier ↗

  1. 1 با روی تو ز سبزه و گلزار فارغیم·با چشم تو ز باده و خمار فارغیم
  2. 2 خانه گرو نهاده و در کوی تو مقیم·دکان خراب کرده و از کار فارغیم
  3. 3 رختی که داشتیم به یغما ببرد عشق·از سود و از زیان و ز بازار فارغیم
  4. 4 دعوی عشق وانگه ناموس و نام و ننگ·ما ننگ را خریده و از عار فارغیم
  5. 5 غم را چه زهره باشد تا نام ما برد·دستی بزن که از غم و غمخواره فارغیم
  6. 6 ای روترش که کاله گران است چون خرم·بگذر مخر که ما ز خریدار فارغیم
  7. 7 ما را مسلم آمد شادی و خوشدلی·کز باد و بود اندک و بسیار فارغیم
  8. 8 بررفت و برگذشت سر ما ز آسمان·کز ذوق عشق از سر و دستار فارغیم
  9. 9 ما لاف می زنیم و تو انکار می کنی·ز اقرار هر دو عالم و ز انکار فارغیم
  10. 10 مشتی سگان نگر که به هم درفتاده‌اند·ما سگ نزاده‌ایم و ز مردار فارغیم
  11. 11 اسرار تو خدای همی‌داند و بس است·ما از دغا و حیلت و مکار فارغیم
  12. 12 درسی که عشق داد فراموش کی شود·از بحث و از جدال و ز تکرار فارغیم
  13. 13 پنهان تو هر چه کاری پیدا بروید آن·هر تخم را که خواهی می کار فارغیم
  14. 14 آهن ربای جذب رفیقان کشید حرف·ور نی در این طریق ز گفتار فارغیم
  15. 15 با نور روی مفخر تبریز شمس دین·از شمس چرخ گنبد دوار فارغیم

ganjoor: sh1710 · public domain