Le ghazal entier ↗

1. 1 چو بی‌گاه است و باران خانه خانه·صلای جمله یاران خانه خانه
2. 2 چو جغدان چند این محروم بودن·به گرداگرد ویران خانه خانه
3. 3 ایا اصحاب روشن دل شتابید·به کوری جمله کوران خانه خانه
4. 4 ایا ای عاقل هشیار پرغم·دل ما را مشوران خانه خانه
5. 5 به نقش دیو چند این عشقبازی·لقبشان کرده حوران خانه خانه
6. 6 بدیدی دانه و خرمن ندیدی·بدین حالند موران خانه خانه
7. 7 مکن چون و چرا بگذار یارا·چرا را با ستوران خانه خانه
8. 8 در آن خانه سماع ختنه سور است·ولیکن با طهوران خانه خانه
9. 9 بنا کرده‌ست شمس الدین تبریز·برای جمع عوران خانه خانه