Le ghazal entier ↗

1. 1 ای به میدان‌های وحدت گوی شاهی باخته·جمله را عریان بدیده کس تو را نشناخته
2. 2 عقل کل کژچشم گشته از کمال غیرتت·وز کژی پنداشته کو مر تو را انداخته
3. 3 ای چراغ و چشم عالم در جهان فرد آمدی·تا در اسرار جهان تو صد جهان پرداخته
4. 4 ای که طاووس بهار از عشق رویت جلوه گر·بر درخت جسم جان نالان شده چون فاخته
5. 5 از برای ما تو آتش را چو گلشن داشته·وز برای ما تو دریا را چو کشتی ساخته
6. 6 شمس تبریزی جهان را چون تو پر کردی ز حسن·من جهان روح را از غیر عشقت آخته