Le ghazal entier ↗

1. 1 چو مست روی توام ای حکیم فرزانه·به من نگر تو بدان چشم‌های مستانه
2. 2 ز چشم مست تو پیچد دلم که دیوانه است·که جنس همدگر افتاد مست و دیوانه
3. 3 دل خراب مرا بین خوشی به من بنگر·که آفتاب نظر خوش کند به ویرانه
4. 4 بکن نظر که بدان یک نظر که درنگری·درخت‌های عجب سر کند ز یک دانه
5. 5 دو چشم تو عجمی ترک و مست و خون ریزند·که می‌زند عجمی تیرهای ترکانه
6. 6 مرا و خانه دل را چنان به یغما برد·که می‌دود حسنک پابرهنه در خانه
7. 7 به باغ روی تو آییم و خانه برشکنیم·هزار خانه چو صحرا کنیم مردانه
8. 8 صلاح دین تو چو ماهی و فارغی زین شرح·که فارغ است سر زلف حور از شانه