Le ghazal entier ↗

1. 1 چو دید آن طره کافر مسلمان شد مسلمانی·صلا ای کهنه اسلامان به مهمانی به مهمانی
2. 2 دل ایمان ز تو شادان زهی استاد استادان·تو خود اسلام اسلامی تو خود ایمان ایمانی
3. 3 بصیرت را بصیرت تو حقیقت را حقیقت تو·تو نور نور اسراری تو روح روح را جانی
4. 4 اگر امداد لطف تو نباشد در جهان تابان·درافتد سقف این گردون بیارد رو به ویرانی
5. 5 چو بردابرد جاه تو ورای هر دو کون آمد·زهی سرگشتگی جان‌ها زهی تشکیک و حیرانی
6. 6 همی‌جویم به دو عالم مثالی تا تو را گویم·نمی‌یابم خداوندا نمی‌گویی که را مانی
7. 7 ز درمان‌ها بری گشتم نخواهم درد را درمان·بمیرم در وفای تو که تو درمان درمانی
8. 8 الا ای جان خون ریزم همی‌پر سوی تبریزم·همی‌گو نام شمس الدین اگر جایی تو درمانی
9. 9 صفاتت ای مه روشن عجایب خاصیت دارد·که او مر ابر گریان را دراندازد به خندانی
10. 10 ایا دولت چو بگریزی و زین بی‌دل بپرهیزی·ز لطف شاه پابرجا به دست آیی به آسانی