Le ghazal entier ↗

1. 1 ای دوست ز شهر ما ناگه به سفر رفتی·ما تلخ شدیم و تو در کان شکر رفتی
2. 2 نوری که بدو پرد جان از قفس قالب·در تو نظری کرد او در نور نظر رفتی
3. 3 رفتی تو از این پستی در شادی و در مستی·آن سوی زبردستی گر زیر و زبر رفتی
4. 4 مانند خیالی تو هر دم به یکی صورت·زین شکل برون جستی در شکل دگر رفتی
5. 5 امروز چو جانستی در صدر جنانستی·از دور قمر رستی بالای قمر رفتی
6. 6 اکنون ز تن گریان جانا شده‌ای عریان·چون ترک کله کردی وز بند کمر رفتی
7. 7 از نان شده‌ای فارغ وز منت خبازان·وز آب شدی فارغ کز تف جگر رفتی
8. 8 نانی دهدت جانان بی‌معده و بی‌دندان·آبی دهدت صافی زان بحر که دررفتی
9. 9 از جان شریف خود وز حال لطیف خود·بفرست خبر زیرا در عین خبر رفتی
10. 10 ور ز آنک خبر ندهی دانم که کجاهایی·در دامن دریایی چون در و گهر رفتی
11. 11 هان ای سخن روشن درتاب در این روزن·کز گوش گذر کردی در عقل و بصر رفتی