Le ghazal entier ↗

1. 1 مرا اندر جگر بنشست خاری·بحمدالله ز باغ او است باری
2. 2 یکی اقبال زفتی یافت جانم·وگرچه شد تنم در عشق زاری
3. 3 کناری نیست این اقبال ما را·چو بگرفتم چنین مه در کناری
4. 4 بگیر این عقل را بر دار او کش·تماشا کن از این پس گیر و داری
5. 5 چو اندربافت این جانم به عشقش·ز هستم تا نماند پود و تاری
6. 6 رخ گلنار گر در ره حجاب است·چو گل در جان زنیمش زود ناری
7. 7 مشو غره به گلزار فنا تو·که او گنده شود روزی سه چاری
8. 8 جمالی بین که حضرت عاشقستش·بشو بهر چنین جان جان سپاری
9. 9 خداوندی شمس الدین تبریز·کز او دارد خداوند افتخاری