Le ghazal entier ↗

1. 1 صنما چنان لطیفی که به جان ما درآیی·صنما به حق لطفت که میان ما درآیی
2. 2 تو جهان پاک داری نه وطن به خاک داری·چه شود اگر زمانی به جهان ما درآیی
3. 3 تو لطیف و بی‌نشانی ز نهان‌ها نهانی·بفروزد این نهانم چو نهان ما درآیی
4. 4 چو تو راست ای سلیمان همگی زبان مرغان·تو به لب چه شهد بخشی چو زبان ما درآیی
5. 5 به جهان ملک توی بس نکشد کمان تو کس·بپرم چو تیر اگر تو به کمان ما درآیی
6. 6 بخرام شمس تبریز که تو کیمیای حقی·همه مس ما شود زر چو به کان ما درآیی