Le ghazal entier ↗

1. 1 برسید لک لک جان که بهار شد کجایی·بشکفت جمله عالم گل و برگ جان فزایی
2. 2 رخ یوسفان ببینی که ز چاه سر برآرد·همه گلرخان ببینی که کنند خودنمایی
3. 3 ثمرات دل شکسته به درون خاک بسته·بگشاده دیده دیده ز بلای دی رهایی
4. 4 خضر و سمن چو رندان بشکسته‌اند زندان·گل و لاله شاد و خندان ز سعادت عطایی
5. 5 همه مریمان کامل همه بکر و گشته حامل·بنموده عارفان دل به جناب کبریایی
6. 6 چو شکوفه کرد به بستان ز ره دهن چو مستان·تو نصیب خویش بستان ز زمانه گر ز مایی
7. 7 به مثال گربه هر یک به دهان گرفته کودک·سوی مادران گلشن به نظاره چون نیایی
8. 8 بنگر به مرغ خوش پر چو خطیب فوق منبر·به ثنا و حمد داور بگرفته خوش نوایی