Le ghazal entier ↗

1. 1 ای آن که مر مرا تو به از جان و دیده‌ای·در جان من هر آنچ ندیدم تو دیده‌ای
2. 2 بگزیده‌ام ز هجر تو تابوت آتشین·آری به حق آنک مرا تو گزیده‌ای
3. 3 گر از بریده خون چکد اینک ز چشم من·خون می‌چکد که بی‌سبب از من بریده‌ای
4. 4 از چشم من بپرس چرا چشمه گشته‌ای·وز قد من بپرس که از کی خمیده‌ای
5. 5 از جان من بپرس که با کفش آهنین·اندر ره فراق کجاها رسیده‌ای
6. 6 این هم بپرس از او که تو در حسن و در جمال·مانند او ز هیچ زبانی شنیده‌ای
7. 7 این هم بگو که گر رخ او آفتاب نیست·چون ابر پاره پاره ز هم چون دریده‌ای
8. 8 پیداست در دم تو که از ناف مشک خاست·کاندر کدام سبزه و صحرا چریده‌ای
9. 9 آنی که دیده‌ای تو دلا آسمانیی·زیرا ز دلبران زمینی رمیده‌ای
10. 10 دانم که دیده‌ای تو بدین چشم یوسفی·تا تو ترنج و دست ز مستی بریده‌ای
11. 11 تبریز و شمس دین و دگرها بهانه‌هاست·کز وی دو کون را تو خطی درکشیده‌ای