Le ghazal entier ↗

1. 1 مه طلعتی و شهره قبایی بدیده‌ای·خوبی و آتشی و بلایی بدیده‌ای
2. 2 چشمی که مستتر کند از صد هزار می·چشمی لطیفتر ز صبایی بدیده‌ای
3. 3 دولت شفاست مر همه را وز هوای او·دولت پیش دوان که شفایی بدیده‌ای
4. 4 سایه هماست فتنه شاهان و این هما·جویای شاه تا که همایی بدیده‌ای
5. 5 ای چرخ راست گو که در این گردش آن چنان·خورشیدرو و ماه لقایی بدیده‌ای
6. 6 ای دل فنا شدی تو در این عشق یا مگر·در عین این فنا تو بقایی بدیده‌ای
7. 7 هر گریه خنده جوید و امروز خنده‌ها·با چشم لابه گر که بکایی بدیده‌ای
8. 8 جان را وباست هجر تو سوزان آن لطف·مهلکتر از فراق وبایی بدیده‌ای
9. 9 تو خاک آن جفا شده‌ای وین گزاف نیست·در زیر این جفا تو وفایی بدیده‌ای
10. 10 شاهی شنیده‌ای چو خداوند شمس دین·تبریز مثل شاه تو جایی بدیده‌ای