Le ghazal entier ↗

1. 1 شوری فتاد در فلک ای مه چه شَسته‌ای·پرنور کن تو خیمه و خرگه چه شَسته‌ای
2. 2 آگاه نیستند مگر این فسردگان·از آتش تو ای بت آگه چه شَسته‌ای
3. 3 آتش خوران ره به سر کوی منتظر·با مردمان زیرک ابله چه شَسته‌ای
4. 4 دل شیر بیشه‌ست ولیکن سرش توی·دل لشکر حقست و توی شه چه شَسته‌ای
5. 5 ای جان تیزگوش تو بشنو هم از درون·هم ره به توست بر سر هر ره چه شَسته‌ای
6. 6 هین کز فراخنای دلت تا به عرش رفت·هیهای وصل و خنده و قهقه چه شَسته‌ای
7. 7 دی بامداد دامن جانم گرفت دل·کان جان و دل رسید تو آوه چه شَسته‌ای
8. 8 دولاب دولتست ز تبریز شمس دین·درزن تو دست‌ها و در این ره چه شَسته‌ای