Le ghazal entier ↗

1. 1 رسید ترکم با چهره‌های گل وردی·بگفتمش چه شد آن عهد گفت اول وردی
2. 2 بگفتمش که یکی نامه‌ای به دست صبا·بدادمی عجب آورد گفت گستردی
3. 3 بگفتمش که چرا بی‌گه آمدی ای دوست·بگفت سیرو یدی یلده یلدشم اردی
4. 4 بگفتمش ز رخ توست شهر جان روشن·ز آفتاب درآموختی جوامردی
5. 5 بگفت طرح نهد رخ رخم دو صد خور را·تو چون مرا تبع او کنی زهی سردی
6. 6 بقای من چو بدید و زوال خود خورشید·گرفت در طلبم عادت جهان گردی
7. 7 سجود کردم و مستغفرانه نالیدم·بدید اشک مرا در فغان و پردردی
8. 8 بگفت نی که به قاصد مخالفی گفتی·به عشق گفت من و گفتنم درآوردی
9. 9 بگفتمش گل بی‌خار و صبح بی‌شامی·که بندگان را با شیر و شهد پروردی
10. 10 ز لطف‌های توست آنک سرخ می‌گویند·به عرف حیله زر را بدان همه زردی
11. 11 بگفت باش کم آزار و دم مزن خامش·که زرد گفتی زر را به فن و آزردی