Le ghazal entier ↗

1. 1 صد دل و صد جان بدمی دادمی·وز جهت دادن جان شادمی
2. 2 ور تن من خاک بدی این نفس·جمله گل و عشق و هوس زادمی
3. 3 از جهت کشت غمش آبمی·وز جهت خرمن او بادمی
4. 4 گر ندمیدی غم او در دلم·چون دگران بی‌دم و فریادمی
5. 5 گر نبدی غیرت شیرین من·فخر دو صد خسرو و فرهادمی
6. 6 گر نشکستی دل دربان راز·قفل جهان را همه بگشادمی
7. 7 ور همدانم نشدی پای گیر·همره آن طرفهٔ بغدادمی
8. 8 بس که همه سهو و فراموشیم·گر نبدی یاد تو من یادمی
9. 9 بس! که برد سر و پی این زبان·حسره که من سوسن آزادمی