Le ghazal entier ↗

1. 1 ز عشق روی تو روشن دل بنین و بنات·بیا که از تو شود سیئاتهم حسنات
2. 2 خیال تو چو درآید به سینه عاشق·درون خانه تن پر شود چراغ حیات
3. 3 دود به پیش خیالت خیال‌های دگر·چنانک خاطر زندانیان به بانگ نجات
4. 4 به گرد سنبل تو جان‌ها چو مور و ملخ·که تا ز خرمن لطفت برند جمله زکات
5. 5 به مرده‌ای نگری صد هزار زنده شود·خنک کسی که از آن یک نظر بیافت برات
6. 6 زهی شهی که شهان بر بساط شطرنجت·به خانه خانه دوند از گریزخانه مات
7. 7 کدام صبح که عشقت پیاله‌ای آرد·ز خواب برجهد این بخت خفته گویدهات
8. 8 فرودود ز فلک مه به بوی این باده·بگویدم که مرا نیز گویمش هیهات
9. 9 طرب که از تو نباشد بیات می‌گردد·بیار جام که جان آمدم ز عشق بیات
10. 10 به پیش دیده من باش تا تو را بینم·که سیر می‌نشود دیده من از آیات
11. 11 ندانم از سرمستیست شمس تبریزی·که بر لبت زده‌ام بوسه‌ها و یا بر پات