بخش ۱۵۵ - تمثیل تن آدمی به مهمان‌خانه و اندیشه‌های مختلف به مهمانان مختلف عارف در رضا بدان اندیشه‌های غم و شادی چون شخص مهمان‌دوست غریب‌نواز خلیل‌وار کی در خلیل باکرام ضیف پیوسته باز بود بر کافر و مؤمن و امین و خاین و با همه مهمانان روی تازه داشتی

La comparaison du corps humain à une auberge et des pensées diverses à des hôtes variés. L'érudit, dans son acceptation des pensées de tristesse et de joie, est comme un hôte généreux et hospitalier à la manière d'Abraham, dont la porte était toujours ouverte aux infidèles et aux croyants, aux fidèles et aux traîtres, et qui recevait tous les hôtes avec un visage nouveau.