Baca› Kitab 1› Menjelaskan hadis ini: 'Sesungguhnya bagi Tuhanmu ada tiupan-tiupan rahmat di hari-hari kalian, maka carilah mereka.'› Bait 1997
M1:1997 — سر از آن خواب مبارک بر نداشت / تا نماز صبحدم آمد بچاشت
M1:1997
Makna · به زبانِ تو — Bahasamu · AI
پیامبر چنان در خوابی روحانی و مبارک فرورفته بود که از خود بیخود شد و نماز صبحش قضا شد و تا میانهٔ روز بیدار نشد.
این بیت به واقعهای مشهور به «لیلة التعریس» اشاره دارد که در آن، پیامبر اسلام و یارانش پس از بازگشت از جنگ، به دلیل خستگی زیاد، برای نماز صبح بیدار نشدند و نمازشان قضا شد. مولانا این خواب را نه یک غفلت معمولی، بلکه «خوابی مبارک» و نتیجهٔ یک حالت بیخویشی و استغراق روحانی توصیف میکند. در بیتهای قبل، این حالت به شنیدن «صوت خوب» الهی نسبت داده شده که پیامبر را از خود بیخود کرده است.
نکتهٔ اصلی این است که گاهی یک حالت معنوی عمیق و جذبهٔ الهی (که اینجا به خواب تشبیه شده) چنان بر سالک غلبه میکند که حتی از انجام عبادات ظاهری و مرسوم نیز باز میماند. این «فوت شدن» نماز، از دیدگاه عارفانه، نه یک گناه یا سستی، بلکه نشانهای از شدت وصل و فنای او در حق است. گویی روح او به وصال «عروس» غیب رسیده (چنانکه در بیت بعد میآید) و جسمش در این دنیا به خواب فرورفته است. این خواب، خود نوعی عبادت برتر و حضور عمیقتر است که بر شکل ظاهری عبادت اولویت مییابد.
- مبارک
- خجسته، پربرکت، فرخنده
- صبحدم
- سپیدهدم، اول صبح، زمان طلوع فجر
- چاشت
- نزدیک ظهر، میانهٔ صبح تا ظهر
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.