Baca› Kitab 1› Istri Badui menjahit sebuyung air hujan ke dalam kain wol dan menyegelnya karena keyakinan penuh sang Badui› Bait 2744
M1:2744 — دید درگاهی پر از انعامها / اهل حاجت گستریده دامها
M1:2744
Makna · به زبانِ تو — Bahasamu · AI
مرد عرب به دربار خلیفه رسید و دید که آنجا کانون بخشش و کرم است و نیازمندان بسیاری برای گرفتن صله و انعام گرد آمده‌اند.
این بیت لحظه‌ی ورود مرد عرب بیابان‌گرد به دربار خلیفه در بغداد را توصیف می‌کند. او که با مشقت فراوان، مشک آب باران را به عنوان هدیه‌ای بی‌نظیر با خود آورده، ناگهان با صحنه‌ای شگفت‌انگیز روبرو می‌شود: بارگاهی که سخاوت و بخشش از آن می‌بارد. مولانا با تشبیهی زیبا، نیازمندان و حاجتمندان را به صیادانی تشبیه می‌کند که «دام» خود را برای به دست آوردن بهره‌ای از این اقیانوس کرم، گسترده‌اند. این دام، همان دست نیاز، عریضه‌ی درخواست، یا امید و انتظاری است که هر یک در دل دارند.
این تصویر، مقدمه‌ای است برای نشان دادن تضاد میان هدیه‌ی ناچیز مرد عرب (آب در کنار رودی چون دجله) و عظمت و بی‌نیازی درگاه خلیفه. درگاه خلیفه در اینجا نمادی از بارگاه الهی است؛ جایی که بخشش آن عام است و به همگان، چه مؤمن و چه کافر، می‌رسد و هر کس به قدر ظرفیت و «دام» خود از آن بهره‌مند می‌شود. مرد عرب هنوز متوجه نیست که «گوهر» گران‌بهای او در این اقیانوس بی‌کران چقدر ناچیز است.
- درگاه
- آستانه، بارگاه، دربار پادشاه یا خلیفه
- انعامها
- جمع انعام؛ بخشش‌ها، هدیه‌ها، عطاها
- اهل حاجت
- نیازمندان، کسانی که درخواستی دارند، حاجتمندان
- گستریده
- پهن کرده، باز کرده
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.