Baca› Kitab 5› Pembukaan› Bait 22
M5:22 — من بگویم وصف تو تا ره برند / پیش از آن کز فوت آن حسرت خورند
M5:22
Makna · به زبانِ تو — Bahasamu · AI
مولانا میگوید من وصف این حقیقت الهی (که در وجود حسامالدین چلبی تجلی یافته) را بیان میکنم تا مردم راه را بیابند، پیش از آنکه فرصت بهرهمندی از این راهنما از دست برود و پشیمان شوند.
این بیت در سرآغاز دفتر پنجم مثنوی، خطاب به حسامالدین چلبی است که مولانا او را «ضیاءالحق» و تجلی «نور حق» میداند. مولانا پس از بیان اینکه عقل و زبان از توصیف کامل چنین حقیقتی عاجزند، وظیفهٔ خود را یادآوری میکند: سخن گفتن و توصیف کردن. این توصیف، نه برای ارضای کنجکاوی فلسفی، بلکه یک ضرورت عملی و حیاتی برای سالکان است.
هدف از این «وصف گفتن» آن است که دیگران «ره ببرند»، یعنی راه هدایت و حقیقت را پیدا کنند. این سخن، چراغی است برای کسانی که در تاریکی وهم و گمان (بیت ۲۳) سرگردانند. مولانا خود را موظف میبیند که این راهنمایی را پیش از آن انجام دهد که فرصت از دست برود. «فوت آن» به از دست رفتن فرصت حضور راهنما، یا پایان عمر سالک اشاره دارد. اگر این فرصت مغتنم شمرده نشود، نتیجهای جز «حسرت» ابدی نخواهد داشت. این بیت، فوریت و اهمیت امر هدایت و پیروی از راهنمای معنوی را به زیبایی بیان میکند.
- ره برند
- راه را پیدا کنند، هدایت شوند
- فوت
- از دست رفتن، سپری شدن، مرگ
- حسرت خورند
- افسوس بخورند، پشیمان شوند
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.