Baca Kitab 6 Penyebar berita menyebarkan di seluruh kota Tabriz dan mengumpulkan sedikit harta, dan orang asing itu pergi ke makam muhtasib untuk berziarah dan menceritakan kisah ini di atas kuburannya sebagai ratapan, dan seterusnya Bait 3317

M6:3317 — آن طرف که بهر دفع زشتیی / باد جویی بهر کشت و کشتیی

آن طرف که بهر دفع زشتییباد جویی بهر کشت و کشتیی
✦ Render bait ini dalam Bahasa Indonesia

M6:3317

❋ ❋ ❋

شرحِ سروش — dari rekaman kuliah Masnavi-nya

عبدالکریم سروش از درس‌گفتارهای مثنوی ↗

این متن بر پایهٔ سخنرانی‌های ضبط‌شدهٔ دکتر سروش دربارهٔ مثنوی بازنویسی شده است. بازبینی نهایی توسط ایشان انجام نشده.

ترجمه و معنا

ترجمه به فارسی روان: آنجاست که برای دفع هر ناپسندی و زشتی‌ای، بادی می‌جویی برای کشتزارت و کشتی‌ات که در خطر است. معنا: این بیت به سویی اشاره می‌کند که آدمی در زمان نیاز، برای حفظ کشتزار و رهایی کشتی‌اش از خطر، دست به دعا برمی‌دارد و باد و باران رحمت می‌طلبد؛ یعنی آنجایی که دفع بدی‌ها و گشایش از آنجاست.

شرح

در این بیت، مولانا سخن وامداری را نقل می‌کند که پیوسته در طلب و جستجوی یاری است و فریاد «کو؟ کو؟» سر می‌دهد. اما مولانا، به عادت همیشگی‌اش، این کو گفتن ظاهری را به باطن گره می‌زند و از پس پردهٔ این جستجوی مادی، یک طلب روحانی را آشکار می‌کند. او می‌گوید این «آن طرف» که تو برای دفع زشتی‌ها، برای رهایی کشتت از خشکسالی و کشتی‌ات از غرق، باد و باران می‌جویی، همانجاست که صفات رحمت و قدرت و فطنت الهی منزل کرده است. آدمی وقتی در تنگنا قرار می‌گیرد، خواه برای نیازهای زمینی همچون رشد کشت و سلامت کشتی، خواه برای نیازهای روحی، به ناخودآگاه به مبدأیی روی می‌آورد که خود منشأ خیر و زیبایی و دفع‌کنندهٔ زشتی‌هاست. این بیت مصداق روشنی است که چگونه در لحظات درماندگی و نیاز، چشم آدمی بر منبع اصلی امید و صحت می‌پرد، حتی اگر زبانش آگاهانه از نامی یاد نکند. باد و بارانی که در این بیت مورد طلب است، فقط یک پدیدهٔ طبیعی نیست؛ بلکه رمزی از امداد غیبی و رحمت بی‌کرانه‌ای است که در پاسخ به نیاز انسان، از «آن طرف» می‌رسد. این همان است که در ذکر زبانی «یاهو» گفته می‌شود، در حالی که دل به «او» ی پنهان و حقیقت آن اشاره دارد. من معتقدم مولانا در اینجا می‌خواهد بگوید که حتی طلب‌های مادی و از سر ناچاری، ناخودآگاه جهت‌گیری الهی دارند و به آن سرچشمهٔ ابدی صفات کمال متصل می‌شوند.

نکات کلیدی

  • خواسته‌های زمینی، همچون طلب باد و باران، ریشه‌ای در طلب امداد غیبی دارند.
  • در هنگام بلا و «زشتی»، دل ناخودآگاه به سوی منشأ رحمت و قدرت الهی برمی‌گردد.
  • فریاد «کو؟» در اوج درماندگی، اشاره‌ای ناخودآگاه به «آن طرف» الهی است.
  • خداوند، منشأ دفع هر ناپسندی و فراهم‌آورندهٔ خیرات (مثل باد برای کشت و کشتی) است.

Sources: d6-s74 · 00:39:52 d6-s74 · 00:40:40 d6-s74 · 00:41:20 d6-s74 · 00:42:00

به زبانِ تو — Bahasamu · AI

Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited

Your conversation stays on this device unless you share it.

What readers asked

No questions shared yet — yours could be the first.