Diwan Syams› Ghazal 1166› Bait 2 ← sebelumnya · berikutnya →
Diwan Syams · غزل شمارهٔ ۱۱۶۶
- آتش فرعون بکش ز آب بحر مفرش نمرود به آتش سپار
G1166:2
Bahasamu
Belum ada terjemahan dalam bahasa Anda — terjemahan dibuat untuk seluruh ghazal sekaligus:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Syarah atas bait ini
Belum ditulis — syarah atas bait ini dalam konteks ghazalnya:
Ghazal lengkap ↗
- 1 چند از این راه نو روزگار·پرده آن یار قدیمی بیار
- 2 آتش فرعون بکش ز آب بحر·مفرش نمرود به آتش سپار
- 3 چرخ فلک را به خدایی مگیر·انجم و مه را مشناس اختیار
- 4 شمس و شموسی که سرآخر شدهست·چون خر لنگست در آن مستدار
- 5 باد چو راکع شد و خود را شناخت·نیست در آخر چو خسان بیمدار
- 6 چشم در آن باد نهادهست خس·کاو کشدش جانب هر دشت و غار
- 7 خیره در آن آب بماندهست سنگ·کوش بغلطاند در سیل بار
- 8 گر بد و نیکیم، تو از ما مگیر·ما همه چنگیم و دل ما چو تار
- 9 گاه یکی نغمهی تَر مینواز·گاه ز تر بگذر و رو خشک آر
- 10 گر ننوازی دل این چنگ را·بس بود اینش که نهی برکنار
- 11 نور علی نور چو بنوازیش·باده خوش و خاصه به فصل بهار
- 12 در کف عشقست مهار همه·اشتر مستیم در این زیر بار
- 13 گاه چو شیری متمثل شود·تا برمد خلق از او چون شکار
- 14 گاه چو آبی متشکل شود·خلق رود تشنه بدو جانسپار
ganjoor: sh1166 · public domain