Diwan Syams Ghazal 1639 Bait 7 ← sebelumnya · berikutnya →

Diwan Syams · غزل شمارهٔ ۱۶۳۹

  1. بارها مردم من وز دم تو زنده شدم گر بمیرم ز تو صد بار بدان سان میرم

G1639:7

Bahasamu

Belum ada terjemahan dalam bahasa Anda — terjemahan dibuat untuk seluruh ghazal sekaligus:

Syarah atas bait ini

Belum ditulis — syarah atas bait ini dalam konteks ghazalnya:

Ghazal lengkap ↗

  1. 1 ای خوشا روز که پیش چو تو سلطان میرم·پیش کان شکر تو شکرافشان میرم
  2. 2 صد هزاران گل صدبرگ ز خاکم روید·چونک در سایه آن سرو گلستان میرم
  3. 3 ای بسا دست که خایند حریصان حیات·چونک در پای تو من دست فشانان میرم
  4. 4 شربت مرگ چو اندر قدح من ریزی·بر قدح بوسه دهم مست و خرامان میرم
  5. 5 چون به بوی خوش یک سیب تو موسی جان داد·پس عجب نیست کز آسیب تو چون جان میرم
  6. 6 چون خزان از خبر مرگ اگر زرد شوم·چون بهار از لب خندان تو خندان میرم
  7. 7 بارها مردم من وز دم تو زنده شدم·گر بمیرم ز تو صد بار بدان سان میرم
  8. 8 من پراکنده بدم خاک بدم جمع شدم·پیش جمع تو نشاید که پریشان میرم
  9. 9 همچو فرزند که اندر بر مادر میرد·در بر رحمت و بخشایش رحمان میرم
  10. 10 چه حدیث است کجا مرگ بود عاشق را·این محالست که در چشمه حیوان میرم
  11. 11 شمس تبریز کسانی که به تو زنده نیند·سوی تو زنده شوم از سوی ایشان میرم

ganjoor: sh1639 · public domain